YdieresiS.nl

Voor thewayoftheassassin.nl ben ik afgelopen zaterdag afgereisd naar Utrecht. In het stadion van FC Utrecht werd de gamersdag gehouden en Ubisoft was hier aanwezig met Assassin’s Creed II. Eerst mocht ik niet naar binnen, maar na een aantal telefoontjes werd ik opgehaald door Michiel van Ubisoft en kon ik zo doorlopen. Michiel vertelde mij dat ik wel mocht komen kijken, maar dat hij mij niet kon laten spelen. Dit vond ik erg jammer maar ik dacht bij mezelf, ik kom om de game te aanschouwen. Snel naar binnen dus en kijken hoe de game is.

Bij deze preview kijk ik puur naar wat ik heb gezien en hoe ik het heb ervaren. De details, feiten en dergelijke komen hier niet daadwerkelijk als punten aan bod, hiervoor kun je mijn blogposts over de feiten lezen. Zo heb ik ook gehoord wat de derde, nog onbekende, stad is, maar dit komt niet terug, aangezien ik hier niet over mag bloggen, maar wanneer deze officieel bekend wordt, zal ik hier weer een feitenblog over maken.

Bij binnenkomst was medewerker Leon van Ubi druk bezig om met Ezio een gebouw te beklimmen en naar zijn volgende objective te gaan. Ik was wat overweldigd door de game, dat ik niet goed heb meegekregen hoe het verhaal in het stukje wat ik heb gezien liep. Michiel lichte me in door te vertellen dat Ezio’s vader net was opgepakt en dat jij een aantal onderdelen moest uitvoeren om te proberen hem te redden. Ezio had in dit deel van het spel nog niet zijn Assassin’s outfit en ze waren net een uurtje aan het spelen. Het jammere vond ik dat er een stukje van de Animus was gespeeld en dat ik dit niet heb kunnen zien. De Animus is een onderdeel waar ik nog steeds benieuwd naar ben in deel II en waar ik erg weinig over kan vinden. Michiel heeft hier wel een stukje verteld over het verhaal van de Animus in het begin van de game, maar het lijkt me leuker voor jullie om dit nog even geheim te houden, zodat jullie dit straks zelf kunnen gaan spelen.

Na wat vragen over de game aan Michiel, mocht ik wel een stukje spelen en kreeg ik de controller in mijn handen gedrukt. Ik heb ruim twee uur kunnen spelen en zelf een redelijk goede indruk kunnen krijgen van de game. Omdat we nog niet zo ver waren in de game, moest ik wapens zien te krijgen, de missiedoelen van de game waren dan ook om verschillende plekken langs te gaan en objecten te verzamelen. Waar Leon in het stuk dat ik gezien heb veel door de straten liep, wilde ik de game erg goed testen op het klim, klauter en springwerk. Ik nam dus de kortste weg over de daken, om zo ook de wachters van de stad te ontwijken. Dit ging in het begin niet helemaal vlekkeloos, vooral omdat er veel mensen zaten te kijken hoe ik de game aan het spelen was en ik voor de tijd niet even AC1 heb gespeeld om de controls te leren kennen. Hierbij komen we meteen op een pluspunt, de controls werken net als in deel één hoewel er wat extra functies zijn bijgekomen die je vrij snel oppakt. Als je Assassin’s Creed II gaat spelen en je hebt deel één gespeeld, dan hoef je bijna niet te wennen aan de controls.

Nu ik dit schrijf besef ik wel dat ik op veel technische aspecten heb gelet en niet zozeer op het verhaal, aangezien ik niet meer precies weet welke onderdelen van het verhaal ik heb gespeeld. Dit heeft er wel mee te maken dat ik ergens midden in de beginuren van de game ben ingevallen en ik het eerste deel van het verhaal niet heb meegemaakt. Desondanks heb ik lekker kunnen gamen en gingen we na het verzamelen van de verschillende onderdelen van mijn uitrusting, op zoek naar de werkplaats van Leonardo Da Vinci. Hier volgde een mooie cutscene en heeft Leonardo mijn uitrusting in elkaar gezet. Ook aan humor ontbreekt het niet. Leonardo kent de geschiedenis van de Assassin’s en haalt hier in het eerste tussenfilmpje met hem direct een grapje mee uit. Deze is leuk om zelf mee te maken en ik heb ook echt staan lachen op de vloer van Gamersdag. Nog een leuk punt wat ik nog niet eerder heb gehoord, is het verslepen van je slachtoffers. Bij Leonardo hebben we geoefend met de hidden blade en moesten we een doelwit naar binnen brengen bij Leonardo. Je kunt je tegenstanders dus ergens anders neerleggen om te voorkomen dat je ontdekt wordt.

Nu begon voor mij het leuke werk. Hoewel Ezio ook redelijk kan vechten met zijn handen is het leuker om dit met je hidden blade te doen en gaat dit ook een stukje makkelijker. Nu kon ik dus goed uittesten hoe het vechtsysteem in deel twee is opgebouwd. Het vechtsysteem in deel twee is niet heel erg verandert ten aanzien van deel één. Je kan nog steeds counteren, hoewel dit in mijn beleving niet even makkelijk was als in het eerste deel. Er zit meer uitdaging in het vechten, aangezien je leven niet automatisch wordt aangevuld. Een leuke toevoeging is het feit dat in de icoontjes boven de hoofden van je tegenstanders is af te lezen hoeveel health zij nog hebben. Dit is goed te gebruiken bij het uitkiezen van je tegenstander in een gevecht om zo eerst de meest gezondsten uit te schakelen. Een ander leuk detail is het feit dat de burgers in de stad ook echt bang voor je zijn als je net een gevecht hebt uitgevoerd en je in hun richting loopt. Ze lopen dan weg, raken in paniek en zijn dus echt bij jouw daden betrokken.

Na een aantal gevechten met wachters was mijn beruchtheid erg groot geworden en was het tijd om verder te spelen in het verhaal. We kwamen nu bij de meisjes van lichte zeden aan om wat nieuwe technieken te leren. We gaan leren blenden in groepen hoertjes. Hoewel ik eerst niet helemaal doorhad dat ik deze meisjes moest huren voor mijn taak, heb ik wel iets anders uitgevonden, je kan ook blenden in groepen mensen, het nadeel hiervan is dat zij niet de kant oplopen die jij wilt, waar de hoertjes dit wel doen. Na het opnieuw spelen van dit stukje (omdat ik wel was ontdekt door de wachters), ging dit een stuk beter. Bij de hoertjes leerden we nog een andere handige functie, namelijk het zakkenrollen. Dit gaat erg makkelijk, hoewel je wel moet opletten dat je niet wordt gesnapt. Echt grote bedragen krijg je niet uit de zakken van de mensen in de stad, maar het is wel handig om geld te krijgen om later te gebruiken bij het ontwijken van wachters.

De beruchtheid was nog steeds erg hoog, dit wil zeggen dat we worden gezocht en dat we dus niet in de buurt van wachters moeten komen. Gelukkig kun je ook van deze beruchtheid afkomen, hiervoor kun je posters met jouw afbeelding erop van de muur scheuren en ooggetuigen elimineren. Een leuke en handige toevoeging om weer wat vrijer door de stad te kunnen bewegen.

In de korte tijd die ik heb kunnen spelen heb ik ook de eerste echte Assassination kunnen uitvoeren, hiervoor moest ik binnen een sterk beveiligd gebouw infiltreren, om daarna de bad guy te kunnen vermoorden. Hiervoor maakte ik onder andere gebruik van het feit dat ik geld kan strooien en hoertjes kan inhuren om tussen te blenden. Het binnengaan van het complex werd hiermee vrij eenvoudig en ik kwam dan ook al snel ongezien binnen. Na het uitvoeren van de moord moest ik me weer naar buiten wurmen langs alle wachters en moest ik maken dat ik wegkwam, net op het moment dat ik een hooiberg in wou duiken, kwam er in beeld te staan dat de missie was voltooid, de wachters waren me al kwijt. Je hoeft je dus niet perse ergens te verbergen om weg te komen, als ze je kwijt zijn is het ook klaar.

Na deze missie ben ik wat door de stad gaan klimmen, wachters af gaan maken om vervolgens met de laatste missie van deze dag bezig te gaan. Het escorteren van twee dames naar een Villa buiten de stad. Dit is de Villa van de Auditore familie en ik verheugde me er ook op om hier heen te gaan. Na het starten van de missie moest ik met de meiden de stad uitvluchten, de eerste keer koos ik voor de frontale aanval op de wachters bij de stadspoorten, maar dit moest ik helaas bekopen met de dood van de meiden door de stadswachters. We konden de missie opnieuw spelen en nu kozen we voor een voorzichtigere aanpak. Onderweg strooiden we wat geld om verwarring bij de wachters de veroorzaken en bij de poort huurden we wat hoertjes in om de wachters bezig te houden en er zelf rustig omheen weg te lopen. Vlak bij de Villa werd de wereld opgezogen door de Animus (erg mooi effect trouwens) en daarna kregen we een opbouwende wereld te zien met de Villa erin, helaas moest hier de speelsessie eindigen en kon ik niet in de Villa kijken. De heren van Ubisoft moesten er helaas vandoor.

Hoewel het hier om een preview versie van de game ging, was de game erg goed speelbaar, zaten er weinig haperingen in en speelde het gewoon lekker weg. De enige haperingen die ik heb gezien waren tijdens het synchroniseren van de kaart (boven op een gebouw de omgeving bekijken) en verder liep de game overal even vlot doorheen. Waar ik zelf wel af en toe last van had, waren de burgers die in de weg liepen en in een gevecht, omdat ik na een aantal misslagen wel eens een stukje terugliep om ze vervolgens opnieuw aan te vallen en er dan per ongeluk een burger in de weg liep. Daarnaast sprong ik wel eens totaal de verkeerde kant op omdat ik op veel knoppen tegelijk aan het drukken was. Stukjes die wel even voor irritatie zorgden, maar niet direct aan de game te wijden waren, maar misschien meer aan mijn speelstijl. Het betreft een preview versie en deze punten kunnen in de uiteindelijke game wel opgelost zijn. Het is niet iets waar ik me aan heb gestoord en het komt ook maar zelden voor.

Een aantal dingen heb ik niet kunnen proberen omdat het verhaal niet ver genoeg gevorderd was. Een aantal van deze dingen die ik niet heb kunnen proberen zijn de dual hidden blade, zwemmen, wapens kopen, wapens van je tegenstander afpakken en nog een aantal zaken. Dit vond ik ook erg jammer, maar het verhaal stond dit in de preview versie nog niet toe.

Als bedankje voor de mooie show richting de ander gamers (want ik had zo’n heerlijke directe aproach op tegenstanders), kreeg ik een t-shirt en een capuchon trui mee van AC2. Ik heb de heren heel erg vriendelijk bedankt dat ik zo lang heb kunnen gamen en ben er wel achter gekomen dat dit toch redelijk uniek was. Er waren namelijk erg veel andere gamers die naast me stonden en vroegen of ze na mij mochten, maar zij mochten niet gamen. Alleen mensen van Ubi mochten op de Gamersdag spelen en ik was er daar (die dag) ook één van, ik heb bijna de hele middag alleen kunnen gamen en de controller niet over hoeven geven aan een ander. Heerlijk gevoel is dat.

Ik kijk naar deze speelsessie nog veel harder uit naar de game dan ik al deed. Gelukkig duurt het nog maar een paar weken voordat de game uit is, maar deze weken zal ik wel erg hard mijn best moeten doen om niet te veel te verlangen naar de game.  Als ik kon, zou ik vanmiddag zo weer ergens heenreizen om de game te kunnen spelen.

YdieresiS